McLaren pilotu John Watson’ın Zolder’deki zaferi hafta sonu yaşanan korkunç trajedi nedeniyle gölgelenmişti.

Gilles Villeneuve Cumartesi günü sıralama turlarında Ferrari tasarımcısı Harvey Postlethwaite’nin yarı karbon Ferrari’sini kullanıyordu ve takım arkadaşı ve en büyük rakibi Didier Pironi’nin zamanını geçmek için çabalıyordu. Pironi iki hafta önce Imola’daki yarışın son turunda takım emirlerine karşı gelerek Villeneuve’e zafere mal olmuştu.

Villeneuve seansın sonlarına doğru hızlı turunu atıyordu ve sola dönülen Terlamenbocht virajına yaklaşırken March aracıyla çok daha yavaş giden Jochen Mass’e rastladı. Mass, rakibinin yolundan çekilmek için hareket ettiğinde Villeneuve de aynı yöne doğru gitmişti ve 225 km/saat hızla March’ın sağ arka tekerine çarptı.

Villeneuve’ün Ferrari’si havalandı, burun üstü daldı, çimler üzerinde taklalar attı ve tekrar piste, Mass’ın önüne yöneldi, araç bu sırada parçalanmıştı. Karbon monokoktaki bir şey tamamen kopmuştu, çünkü Gilles koltuğuna hala bağlı bir vaziyette araçtan dışarı fırlamıştı. Yüksek hızda tekrar ve tekrar yuvarlandı ve Mass’in önünde pisti geçerek tel çitlere çarptı.

John Watson ve diğer İngiliz pilot Derek Warwick araçlarını durdurarak Villeneuve’e doğru koştu ve onu dikkatlice tel örgülerden ayırdılar. Watson onun hayat belirtisi göstermeyen gözlerine baktığında derin bir şekilde sarsıldı, pite geri döndü ve insanlara Gilles’in öldüğünü söyledi.

Villeneuve boynunu kırmıştı, omuriliği hasar görmüştü ve destek makinesi altı saat kadar sonra ailesinin, eşi Joanne ve genç çocukları sadece 10 yaşındaki Jacques ve sadece 8 yaşındaki Melanie’nin derin acıları ile birlikte kapatılmıştı.

O sıralar McLaren’da şef tasarımcı olarak çalışan ve Formula 1’e karbon fiber monokok şasiyi kazandıran John Barnard’ın hafızası ise daha teknik çalışıyor. Hafızası, karbon fiber şasinin arka kısmının koltuk ile birlikte kopmasını unutmuyor.

“Korkarım ki bu malzemeleri anlayamamadan kaynaklı. MP4 aracında böyle bir şey olmazdı.”

Barnard’ın sağ kolu olan mühendis Alan Jenkins ise bu soruna daha fazla ışık tutuyor. Üç yıl sonra bir iş görüşmesi için Maranello’ya gittiğinde Ferrari’nin karbon tesislerinin ne kadar geri kalmış olduğunu keşfettiğinde şok olmuştu.

“Ferrari fabrikasına gitmek iç karartıcıydı. McLaren’ın temiz odaları ve diğerlerinin sahip olmadığı pek çok şeyi vardı. Bu John’un mükemmeliyetçi doğasıydı, her şey mükemmel değilse karbon üzerinde çalışamazdık. Bu yüzden, Ferrari’ye gitmek ve karbon serme ekipmanlarının torna makinelerinin yanında olduğunu, kesim yağlarının üzerlerine sıçradığını görmek biraz hayal kırıklığıydı.”

Biraz hayal kırıklığı? Daha açık söylemek gerekirse tehlikeli ve cahilceydi, Barnard’ın ne kadar yenilikçi ve dikkatli olduğunu gösteriyordu. Postlethwaite gibi oldukça tecrübeli insanlar bile karbon fiberin sağlamlığının iyi, temiz serimlere bağlı olduğunu tam olarak anlayamıyordu. Koltuğun Villeneuve’ün aracından kopması asla mümkün olmamalıydı.

Buna rağmen FISA’nın inceleme komisyonu 21 Mayıs 1982’de 27 numaralı Ferrari’nin yaşam hücresinin (monokok şasi) yüksek hız ve ortaya çıkan enerji düşünüldüğünde görevini yaptığına karar verdiğini açıkladı.

-o-

Yukarıdaki metni Formula 1’e karbon fiber monokok şasiyi kazandıran ünlü McLaren ve Ferrari tasarımcısı John Barnard’ın “The Perfect Car” adlı biyografisinden aktardım. İngilizce bilenler alttaki fotoğraftan kendileri de okuyabilirler.

YORUM YAP [Yorumunuz bizim için önemli!]